pless.pl - medium nr 1 w Pszczynie

Wiadomości

  • 4 sierpnia 2020
  • wyświetleń: 1973

Kiedy trzeba się udać do hospicjum stacjonarnego?

Materiał partnera:

Hospicjum stacjonarne może zaoferować kompleksową pomoc w terminalnej fazie choroby. Korzystając ze specjalistycznej opieki lekarskiej, pielęgniarskiej i psychologicznej można z powodzeniem zminimalizować fizyczny i psychiczny ból pacjentów. Chorzy często odwlekają jednak decyzję o skorzystaniu z hospicjum na ostatnią chwilę. Warto wiedzieć, jak rozpoznać momenty, w których trzeba zacząć rozmawiać o opiece hospicyjnej i co można zrobić, by odpowiednio się do niej przygotować.

Do hospicjum stacjonarnego może Cię skierować lekarz NFZ.



Warunkiem skorzystania z hospicjum jest zaświadczenie o wyczerpaniu wszystkich możliwości leczenia przyczynowego. Taki dokument może wystawić lekarz prowadzący lub specjalista, który ma kontrakt z NFZ. Razem z zaświadczeniem wystawia się skierowanie do hospicjum, oznaczając w nim wyraźnie rozpoznanie choroby zgodne z międzynarodową klasyfikacją ICD-10. Oznacza to, że na skierowaniu niekoniecznie zobaczysz pełną nazwę, jednak w odpowiednim polu będzie widniał ciąg znaków, który jest jednoznacznym wskazaniem zdiagnozowanej jednostki chorobowej.

Narodowy Fundusz Zdrowia zapewnia nieodpłatną opiekę hospicyjną osobom dorosłym chorym na:
  • nowotwory,
  • AIDS,
  • układowe zaniki pierwotne zajmujące ośrodkowy układ nerwowy,
  • następstwa chorób zapalnych ośrodkowego układu nerwowego,
  • owrzodzenia odleżynowe,
  • kardiomiopatię,
  • niektóre typy niewydolności oddechowej.


Wykaz chorób kwalifikujących do objęcia opieką hospicyjną jest znacznie dłuższy w przypadku dzieci do ukończenia 18 roku życia.

Wskazanie lekarskie jest jednoznacznym sygnałem, by niezwłocznie skontaktować się z hospicjum. Odwlekanie tej decyzji bardzo źle wpłynie na chorego, którego samopoczucie bez prawidłowej opieki lekarskiej może pogarszać się w bardzo szybkim tempie.

Pomyśl o hospicjum jak najwcześniej, by zminimalizować strach związany z opieką paliatywną.



Hospicjum stacjonarne budzi wiele niezasłużonych obaw. Pacjenci często nie chcą brać pod uwagę takiej możliwości, dopóki nie odczują skutków braku specjalistycznej pomocy na własnej skórze. Tymczasem w przypadku chorób postępujących niezwykle ważne jest, by wybiegać myślą odrobinę do przodu i zawczasu przygotowywać się na różnorodne scenariusze. Właśnie dlatego warto zapoznać się z ofertą hospicjów, kiedy jeszcze można rozważać skorzystanie z niej czysto teoretycznie. Wiedza uśmierza nieracjonalny strach i pomaga konfrontować się z realną sytuacją, zamiast z domysłami.

Trzeba jednocześnie pamiętać o tym, że wiadomość o zakończeniu leczenia przyczynowego często spada na ludzi dość nagle. Reakcja w postaci zaprzeczania, gniewu, czy rozpaczy jest wtedy całkowicie naturalna zarówno dla chorego, jak i bliskich mu osób. Decyzja dotycząca hospicjum podejmowana jest dokładnie wtedy, kiedy pacjent i jego opiekunowie są na nią gotowi. Odgórne wyznaczanie odpowiedniego momentu jest więc niemal niemożliwe.

Hospicjum stacjonarne przydaje się, gdy rodzina nie może zapewnić choremu wystarczającej pomocy.



W idealnej sytuacji pacjent pozostałby w domu, mając zapewnioną fachową opiekę. Nie zawsze jest to jednak możliwe. Niejednokrotnie na drodze staje stan zdrowia chorego. W innych przypadkach chodzi o sprawy organizacyjne związane z opieką nad innymi członkami rodziny lub obowiązkami służbowymi. Jeśli tego rodzaju problemy da się przewidzieć, trzeba zainteresować się opieką hospicyjną jak najszybciej.