[WIDEO] "DWUGŁOS" - wystawa Anny Trzaski-Madej i Dariusza Madeja w Pszczyńskim Centrum Kultury

Anna Trzaska-Madej i Dariusz Madej to małżeństwo związane z Krakowem. Tworzą od lat, jednak jest to ich pierwsza wspólna wystawa. Oboje są absolwentami krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Anna Trzaska-Madej ukończyła architekturę wnętrz, natomiast Dariusz Madej obronił tytuł magistra na Wydziale Grafiki. Oboje pracowali również w wyuczonym zawodzie.

Artystka posługuje się w swojej twórczości autorską techniką, będącą połączeniem malarstwa, kolażu i rzeźby. Daje to wrażenie trójwymiarowości dzieła i pozwala odnaleźć dodatkową warstwę w z pozoru prostym obiekcie - dostrzec nieoczywiste w oczywistym. Prace autorki są także pewnego rodzaju dokumentacją kolejnych etapów procesu twórczego. Możemy dostrzec każdą warstwę obrazu i zmierzyć się z powolnym procesem jego powstawania. Łącząc to z ciemnymi barwami i odcieniami dobranymi przez Annę Trzaskę-Madej, można odnieść wrażenie, jakbyśmy patrzyli na alternatywny świat przez okna wyobraźni artystki.

Twórczość Dariusza Madeja stanowi natomiast zupełnie inny świat malarski - pełen metafor i symboliki. Artysta oferuje odbiorcy swoiste zbliżenie na konkretne problemy i emocje. Nie odbywa się ono jednak poprzez eksperymentalną formę, jak w przypadku jego żony, lecz przez bezpośredniość przekazu. W obrazach Dariusza Madeja dostrzec można frontalne kompozycje, symetrię, często postać umieszczoną w centralnym punkcie dzieła oraz bogatą symbolikę. Widoczne są także jego doświadczenia graficzne - zarówno w obrazach, jak i w ikonografii "Ołówek".

Cała wystawa opiera się na kontraście dwóch form przekazu i dwóch odmiennych podejść do malarstwa - symbolicznego oraz eksperymentalnego. Jest jednak coś, co łączy oba spojrzenia: podprogowość przekazu. Oboje artyści oferują widzowi coś więcej niż to, co dostrzegalne przy pierwszym kontakcie z dziełem. W przypadku Dariusza Madeja poza dosłownym obrazem odnajdujemy metafory i ukrytą symbolikę, natomiast u Anny Trzaski-Madej, poza zabawą formą, dostrzegamy złożoność struktury oraz powolny proces jej powstawania, który sam w sobie staje się metaforyczny.

Wystawę można oglądać bezpłatnie do 5 czerwca.